طولاني، كش دار، خسته كننده، زياده از حد متفاوت.... اونقدر نمي ارزه كه دوساعت تماشاي يه كمدي روشنفكرانه رو تاب بياري كه نهايت پنج شش بار بخندي... خصوصا وقتي از ژاك تاتي قبلا هم كار ديده باشي.

جالبه و بيشتر مسخره كه تا حالا اين يكي از مشهورترين كارهاي هيچ رو نديده بودم... ديدم و و خيلي خوب بود و شايد كمي هم بهتر.... و كلي سكانس معركه.... هميشه استاد

نمي دونم اومدم كه بمونم... يا داشتم رد مي شدم

كسي مي دونه؟....

جنيفر جونز را اولين بار وقتي خيلي كوچك بودم، در فيلم آهنگ برنادت (1943، هنري كينگ) به خاطر مي آورم. چهره اي كلاسيك، معصوم و البته محجبه كه برايم به نماد حجب و حيا و دينداري به سبك هاليوودي تبديل شد.

اعلام برائت: اينجانب به اطلاع كليه دوستان و آشنايان و كسبه محترم محله اينترنت مي رسانم كه هيچگاه با سياستهاي دولت نامشروع و غير قانوني و متجاوز اسراييل (يا همان رژيم اشغالگر قدس) موافق نبوده ام و ديدن فيلمي از سينماي آن كشور تنها ناشي از ناآگاهي بنده نسبت به سينماي معاصر دنيا و سوء استفاده جمعي از معاندين،‌ در اطلاع رساني نادرست بوده كه فيلم را محصول سينماي فلسطين به اين حقير از همه جا بيخبر معرفي نمودند. بدين وسيله هرگونه ارتباط خود با لابي هاي صهيونيستي و دشمنان اسلام، علي الخصوص بي بي سي منافق را تكذيب كرده و از آن تبري مي جويم. التماس دعا... .

داستان: پسر يه كارمند با سابقه دولت كه فارغ التحصيل حسابداريه، موقع رفتن سر جلسه امتحان استخدامي، كشته مي شه و يه خانواده كه كلي واسه جور شدن كارش به اين و اون رو انداختن رو عزادار مي كنه... .